نشست آموزشی «مؤلفه های فرهنگ دانشگاهی» برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی گیلان با عنایت به منویات مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه «در فرهنگ هم مثل اقتصاد اگر تولید نداشته باشیم، واردات جای آن را می گیرد» و به منظور هماهنگی و همگرایی موثر، نشست آموزشی فرهنگی با موضوع «ابعاد، مولفه ها، مفاهیم و شاخص های فرهنگ دانشگاهی» را با حضور مسئولان و معاونان فرهنگی دانشگاههای استان برگزار کرد.

محمد حسن پور، مدرس دانشگاه در این نشست آموزشی، با اشاره به مولفه های فرهنگی دانشگاهی، اظهار کرد: فرهنگ دانشگاهی به نظام باورها، انتظارات و اعمال فرهنگی درباره اینکه چگونه باید در دانشگاه عمل کرد، اتلاق می شود.

وی فرهنگ دانشگاهی را الگوی معانی نهفته در صور نمادین از جمله کنش ها، گفته ها و تمامی مقولات معناداری دانست که افراد دانشگاهی به کمک آن با هم ارتباط برقرار می کنند و در تجارب، دریافت ها و باورهای مشترک با یکدیگر سهیم می شوند.

مدرس دانشگاه با اشاره به نظریه پیتر تیلور، هویت دانشگاهی را دارای سه سطح متمایز دانست و تصریح کرد: هویت اول هویتی است که دانشگاه و محل کار فرد به عضو دانشگاهی می دهد و هویت دوم که مجموعه عناصر مربوط به «هویت رشته ای» ایجاد می کند. سومین نوع هویت دانشگاهی «هویت جهانی» نام دارد.

وی عقلانیت، صنعتی شدن، اندیشه ترقی، سرمایه داری، دموکراتیزسیون،لیبرالیسم، فردگرایی، شهرنشینی، جامعه رفاه، علم گرایی، نسبیت گرایی، تجربه گرایی، عینیت گرایی، شک گرایی، تفکیک پذیری نهادی، فرهنگ رشته ای، تخصصی شدن، جهانی شدن و توده ای شدن را مجموعه تحولات شکل گرفته در بستر اجتماعی در جامعه غرب دانست.

حسن پور با بیان اینکه دانشجویان خارجی در غرب عموما با مشکلاتی از قبیل تبعیض نژادی، زبان، مسکن و محل زندگی مناسب، غذا و محدودیت های مذهبی، فشارهای مالی، نداشتن حس استقلال و تفاوت نظام آموزشی و فرهنگ یادگیری مواجه هستند، عنوان کرد: مشکلات اصلی دانشجویان ایران در خارج از کشور شامل شیوه ها و اسلوب فکری، استرس های فرهنگی، انزوا و محرومیت اجتماعی و سوء فهم های فرهنگی می شود.

وی تقلیدگرایی، پرهیز از برخوردهای نقادانه و پرسشگرانه، تفرد و بی اعتمادی افراد دانشگاهی به یکدیگر و یادگیری مستقل را از جمله مولفه های فرهنگ دانشگاهی از نظر محققین دانست و گفت: بی مدرک سالاری و مدرک گرایی، تعدد سازمان های تصمیم گیرنده درباره آموزش عالی، نارسایی قوانین سازمانی دانشگاه ها، ناهمخوانی آموزش های دانشگاهی با هویت ملی و فرهنگی، ناتوانی آموزش مدرسه ای در آماده سازی جوانان برای ورود به دانشگاه ها و ناکارآمدی سازمان های علمی فرادانشگاهی از جمله عوامل بازدارنده توسعه علمی ایران است.